↓↓لینک دانلود و خرید پایین توضیحات ↓↓

فرمت فایل: word

(قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحات:4

قسمتی از متن فایل دانلودی:

مقدمه

: يکي از اصلي ترين دغدغه هاي دائمي مديران، شيوه هماهنگ سازي همه فعاليتهاي سازمان براي وصول به يک برونداد و پيامد مشترک در جهت اثربخشي سازمان است. بنگاههاي پيشتاز و اثربخش، قادرند همزمان با توسعه بازار و محصول، تعداد بيشتري از کارکنان، با تخصص هاي متنوع و طبيعتا با مختصات فکري و شخصيتي متفاوت را به کار گيرند. هر چه ميزان اين تنوع افزايش يابد، به صورت طبيعي هماهنگ سازي اين عناصر نيز پيچيده تر و سخت تر خواهد بود. تمام تکنيک ها و نظريه هايي که با محوريت «مديريت سازمانهاي پيچيده» ارائه مي شوند براي فائق آمدن بر اين امر خطير و سخت بوده است. از سوي ديگر قسمت اعظم تلاشهاي نظريه پردازان و انديشمندان عرصه مديريت و مشاوره پيرامون مباحث تحول و تغيير نيز، براي پاسخگويي به اين پرسش اساسي شکل گرفته اند:

چگونه مي توان همزمان با تغيير و تحول فضاي کاري و توسعه محصول و بازار، هماهنگي بين عناصر و ابعاد متنوع و در حال رشد سازمان را تضمين کرد؟

قسمتي از پاسخ به اين پرسش در فضاي وبري و با استفاده از تکنيک هاي بوروکراتيک و ساختاري قابل وصول است. اما مديران به خوبي واقفند که اين ابعاد تنها تامين کننده «هويت جسماني،مکانيکال و عيني» هماهنگي در يک سازمان هستند. اين کالبد و بدنه اگر داراي روح و قلب متناسب و مقتضي نباشد، علاوه بر اينکه کارآمد نخواهد بود، مي تواند سرباري گران و ثقيل بر دوش کارايي و اثربخشي سازمان باشد.

سازمان به عنوان يک سامانه اجتماعي، همچون همه سامانه هاي ديگر مي بايست داراي مشخصه توازن (Equilibrium) باشد. اين توازن مي بايست در هر لحظه، متناسب با سطح توسعه يافتگي سازمان در همان لحظه شکل گيرد، از اين رو توازن مورد نظر ايستا نبوده و سازمان مي بايست داراي يک توازن پويا باشد.

از سوي ديگر، توازن سامانه اجتماعي مي بايست همزمان با حفظ هويت يگانه سازمان در طول زمان حفظ شود. به عبارت ديگر، اگرچه سازمان مي بايست به صورت مداوم تغيير را تجربه کند و تن به «شدن» در طول زمان دهد، ولي همزمان با آن مي بايست يک نفر متولي حفظ هويت سازمان باشد. به عبارت ديگر ماموريت و ارزشهاي پايه‌اي سازمان همواره مي بايست مورد محافظت باشند، تا سازمان از مسير هويت يکپارچه و منحصر به فرد خود منحرف نشود.

حال سوال اينجا است که آيا واقعا اين مسئوليت خطير متوجه يک نفر در سازمان است؟ حفظ هويت، يکپارچگي، هماهنگي و ايجاد نسبتهاي بر هم افزا، آن هم به صورت پويا آيا يک وظيفه و کارکرد مقطعي و يگانه است و يا امري فراگير و مربوط به همه عناصر و واحدهاي موجود درسازمان؟

اگر اين گونه است، چگونه مي توان از انجام درست اين وظايف در سازمان اطمينان يافت؟ چگونه مي‌توان آن را کنترل کرد؟ نظارت چگونه انجام مي گيرد و بر عهده چه کسي است؟ تمامي دغدغه ها و سوالات يادشده، جزو مباحثي هستند که تحت عنوان «فرهنگ سازماني» و «توسعه سازماني» از حدود دهه پنجاه ميلادي در جهان مورد امعان نظر و توجه زياد قرار گرفته است. نظرياتي که انديشمنداني همچون آقاي ادگار شاين و يا ديدگاههايي از نوع ديدگاه استعاره‌هاي سازماني توسط آقاي گرث مرگان، ارائه کرده اند، تلاشهائي هستند که در کنار ديدگاههاي دموکراسي صنعتي و نهضتهاي روابط انساني به منظور پاسخگويي به اين سوالات ريشه اي بوده اند.

نقطه اشتراک تمامي اين نظريات، توجه به اين واقعت انکارناپذير است که بنيانگذاران سازمانها از طريق نمادها، داستانها، اسطوره ها، شعائر، مراسم و... مي توانند يک هويت يکپارچه سازماني ايجاد کنند که در پناه آن، سازمان قادر خواهد بود يک شخصيت يگانه و ممتاز را ارائه کند. در کنار اين کارکرد فرهنگ، کارکرد روان سازي و تسريع در ارتباطات سازماني و کاري از ديگر موارد کارايي فرهنگ سازماني است.

*** متن کامل را می توانید بعد از پرداخت آنلاین ، آنی دانلود نمائید، چون فقط تکه هایی از متن به صورت نمونه در این صفحه درج شده است ***