↓↓لینک دانلود و خرید پایین توضیحات ↓↓

فرمت فایل: word

(قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحات:9

قسمتی از متن فایل دانلودی:

يادگيري چيست؟

«يادگيري» از آن دست واژه‌هايي‌ست كه هركس يك شناخت شهودي از آن دارد. با اين همه مفهوم دقيق و علمي آن بسيار پيچيده و مشكل به نظر مي‌رسد. به طور اساسي يادگيري به يك گروه از فرآيندها براي قراردادن چيزها در مغز و بازيابي آن‌ها در آينده اطلاق مي‌گردد. اين گروه از فرآيندها شامل دريافت (acquiring)، كدنگاري (encoding)، ذخيره‌سازي (storing) و بازيابي (retrieving) اطلاعات از مغز مي‌باشد. هرجايي كه شخص تجربه‌ي پيشين خود را به ياد مي‌آورد، مجموعه‌اي از فرآيندهاي كدنگاري، ذخيره‌سازي و بازيابي درمورد آن تجربه در مغز اتفاق مي‌افتد. ضعف حافظه (Memory failure) ، براي مثال فراموشي يك موضوع مهم، پي‌آمد آسيب در يكي از اين فرآيندهاي يادگيري است.

با اين كه مطلب ما درباره‌ي حافظه و يادگيري، بيش‌تر به كاربرد عملي آن بازمي‌گردد تا مفهوم علمي آن، شناخت برخي از مفاهيم مرتبط براي توضيح اين فرآيندها ضروري به نظر مي‌رسد.

اهميت حافظه و يادگيري

يادگيري براي انسان و ساير موجودات زنده از اهميت بنيادين برخوردار است. درعمل تمام فعاليت‌هاي روزانه‌ي ما (صحبت‌كردن، فهميدن، خواندن، ارتباط اجتماعي و ...) وابسته به دريافت و ذخيره‌ي اطلاعات از محيط پيرامون ما مي‌باشد. حافظه و يادگيري ما را قادر مي‌سازد تا مهارت‌هاي تازه‌ بياموزيم و رفتارهاي تازه‌ در خود ايجاد كنيم. بدون توانايي دسترسي به تجربيات يا اطلاعات گذشته، ما قادر نخواهيم بود تا زبان مادري‌مان را درك كنيم، دوستان و اقوام خود را بشناسيم، راه خانه‌‌مان را بيابيم و يا حتي بند كفش‌مان را ببنديم! زندگي سرشار از تجربه‌هاي مستقلي است كه هريك مي‌تواند جديد و ناشناخته باشد.

بدون يادگيري احتمالاً هيچ‌گونه حيات انساني وجود نمي‌داشت. محققان بسياري بر روي پديد‌هاي مرتبط به حافظه تحقيق كرده‌اند و كوشيده‌اند تا آن را اندازه‌گيري نمايند و پاسخ سؤالاتي مانند اين‌ها پاسخ دهند كه چرا مردم برخي اطلاعات را به‌ياد مي‌آورند و بعضي را از ياد مي‌برند؟ آيا مي توان حافظه را تقويت كرد و يادگيري را بهبود بخشيد؟ ظرفيت حافظه چقدر است؟ موضوع كاملاً مشخص آن است كه عمل‌كرد عمومي حافظه در همه‌ يكسان است. با اين همه يادگيري و حافظه‌ي هريك از ما كيفيت و عملكرد خاص خود را دارد. و اين بازمي‌گردد به اين سؤال هميشگي كه مغز چگونه كار مي‌كند؟

حافظه و زمان

اغلب كساني كه بر روي حافظه تحقيق كرده‌اند، آن را دست‌كم به دو اصطلاح حافظه‌ي كوتاه‌مدت (short term memory) و حافظه‌ي بلند مدت (long term memory) تقسيم كرده‌اند. در ابتداي امر، مغز اطلاعات را به صورت موقتي و آني در سيستم حسي – كه به نام حافظه‌ي حسي (Sensory Memory) نيز ناميده مي‌شود و به بخشي اشاره دارد كه چيزي را قبل از آن‌كه وارد حافظه‌ي كوتاه‌مدت يا بلند‌مدت شود در خود نگه مي‌دارد- ذخيره مي‌كند. هريك از حواس ما روش مخصوصي را در نگه‌داشتن چيزي در اين سيستم حسي دارد. وقتي چيزي از طريق چشم ديده مي‌شود، ابتدا و موقتاً در سيستم حسي بصري (visuals system) جاي مي‌گيرد و حتي اگر چشمان خود را ببنديد هنوز هم مي‌توانيد آن را ببينيد. وقتي صدايي را مي‌شنويد، حتي پس از شنيدن آن صدا هم مي‌توانيد آن را بشنويد. هر يك از حواس متد متفاوتي را براي اين ماندگاري آني و كوتاه مدت و با ميزان ماندگاري زماني متفاوت در سيستم حسي دارد. در صورتي كه ما به اين اطلاعات توجه نشان دهيم، آن‌گاه وارد حافظه‌ي فعال مي‌شود.

حافظه‌ي كوتاه‌مدت يا حافظه‌ي فعال (Working Memory)

اصطلاح «حافظه‌ي كوتاه‌مدت» در ابتداي امر به اين منظور استفاده مي‌شد كه اشاره داشته باشد به توانايي دست‌يابي به اطلاعات موجود در ذهن در زمان كوتاه. پس از شناخت بيش‌تر از اين حافظه و كشف كاربرد‌هاي بيش‌تر آن، اصطلاح حافظه‌ي فعال براي آن مورد استفاده قرار گرفت كه بازمي‌گردد به توانايي مرتب‌سازي اطلاعات و ثبت آن در حافظه‌ي بلند‌مدت.

اطلاعات مي‌توانند در حافظه‌ي فعال باقي بمانند، به شرط آن‌كه تكرار شوند. با گفتن مكرر يك شماره‌ي تلفن، مادامي كه آن شماره را تكرار كنيد در حافظه‌ي فعال شما باقي مي‌ماند. كافي‌ست تا عمل تكرار را متوقف كنيد تا آن شماره را فراموش كنيد (ممكن هم هست كه فراموش نكنيد! درباره‌ي انتقال چيزها از حافظه‌ي فعال به حافظه‌ي بلندمدت صحبت خواهيم كرد).

حافظه‌ي فعال داراي محدوديت‌هايي‌ست. با اين‌كه مي‌تواند اطلاعات بسيار زيادي را نگه‌دارد، حجم اين اطلاعات در برابر آن‌چه ما در مقام يك انسان تمايل به يادگيري آن داريم، خيلي هم زياد به نظر نمي‌رسد. تحقيقات پذيرفته شده در اين زمينه نشان مي‌دهد كه ما مي‌توانيم حدود هفت موضوع را در حافظه‌ي فعال نگهداري كنيم.

حافظه‌ي فعال نقش بسيار مهمي در فعاليت‌هاي فكري مانند حل يك مسأله در ذهن دارد. به نظر مي‌رسد كه قدرت اين حافظه به سن انسان بستگي دارد و همچنين مي‌تواند تحت تأثير عوامل ديگري هم قرار گيرد.

ساده‌ترين راه فكر كردن به حافظه‌ي فعال آن است كه بگوييم اين حافظه وقتي وارد صحنه مي‌شود كه عملي صورت مي‌گيرد.

حافظه‌ي بلندمدت

در ادامه آن‌چه كه در ارتباط با حافظه و يادگيري باقي مي‌ماند، به حافظه‌ي بلندمدت بازمي‌گردد؛ از آن‌چه چند لحظه‌ي پيش آموخته‌ايد تا آن‌چه از دوران كودكي ياد گرفته‌ايد. عموماً حافظه‌ي بلندمدت به آن سيستم از مغز اشاره دارد كه توانايي ذخيره و بازيابي اطلاعات را به صورت تقريباً ماندگار داراست.

نظريات مختلفي درخصوص چگونگي ثبت اطلاعات در اين حافظه وجود دارد.يك نظريه حاكي از آن است كه اطلاعات ابتدا وارد حافظه‌ي فعال شده و پس از طي يك فاصله‌ي زماني وارد حافظه‌ي بلندمدت مي‌گردد. نظرياتي هم وجود دارند كه مي‌گويند اين دو حافظه به صورت موازي و با هم كار مي‌كنند. اين موضوع به هرحال تأثيري در نحوه‌ي عملكرد «نرم‌افزار لايتنر» ندارد.

آن‌چه تاكنون مسلم است اين‌است كه محدوديتي براي ظرفيت حافظه‌ي بلندمدت وجود ندارد. مردم همواره در حال آموختن معلومات و مهارت‌هاي تازه‌اي در طول زندگي خود هستند.

*** متن کامل را می توانید بعد از پرداخت آنلاین ، آنی دانلود نمائید، چون فقط تکه هایی از متن به صورت نمونه در این صفحه درج شده است ***