↓↓لینک دانلود و خرید پایین توضیحات ↓↓

فرمت فایل: word

(قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحات:22

قسمتی از متن فایل دانلودی:

مقدمه:

در سال شش زمان کليدي وجود دارد که وضعيت بدن دام بايد مورد ارزيابي قرار گيرد.اين زمان ها عبارتند از:اواسط دوره خشکي،زايمان، و تقريبا 270،180،90،45 روز بعد از شروع شيرواري.آنچه در زير مي آيد به شرح اهداف معين در خصوص وضعيت بدن در هرکدام از اين مراحل مي پردازد.

دوره خشکي:

نمره ايده آل وضعيت بدن براي يک گاو خشک 3.5 مي باشد.براي حصول عملکرد و سلامتي مطلوب در مراحل اوليه شيرواري که در پي دوره خشکي مي آيد،وضعيت بدن بايد حداقل 3 و حداکثر 4 باشد.

اثبات شده است که يک گاو در طي شيرواري چربي بدن را با بازده بيشتري نسبت به دوره خشکي ذخيره مي کند.گاها يک گاو قبل از اينکه به نمره وضعيت قابل قبولي برسد،بايد خشک گردد.از اينرو يک مدير بايد گاوهاي خشک را به منظور اضافه وزن و حصول نمره وضعيت مطلوب تغذيه کند.بديهي است که يک برنامه تغذيه اي حساب شده همراه با بازديدهاي مکرر براي بالا رفتن وضعيت بدن گاوهاي خشک(البته بدون چاق شدن گاو)ضروري است.

علوفه خشک ساقه بلند و داراي کيفيت متوسط،بهترين خوراک علوفه اي براي گاوهاي خشک به شمار مي رود.علوفه با کيفيت بالاتر(از نظر انرژي و پروتئين)از قبيل سيلوي ذرت و هيلاژ يونجه بايد با احتياط و محدوديت بيشتري مصرف شوند تا از افزايش بيش از حد نمره وضعيت جلوگيري به عمل آيد.

استفاده از علوفه با کميت و کيفيت مناسب،مکمل هاي با انرژي پايين و فيبر بالا که حاوي مقدار کافي پروتئين،مواد معدني و ويتامين ها باشد مي تواند در مقادير کنترل شده بمنظور دسترسي به افزايش نمره وضعيت بکار رود.

حذف چربي اضافه در گاوهاي خشک هم با استفاده از محدود کردن انرژي دريافتي طي دوره خشکي،عملکرد بعد از آن را با مشکل مواجه نخواهد کرد.

اوايل شيرواري:

گاو بايد طي اوايل دوره شيرواري مکررا مورد ارزيابي قرار بگيرد.وضعيت بدن گاو -از آنجا که منعکس کننده ي ذخاير انرژي بدن است-اثر عمده خود را روي سلامتي،توليد و باروري گاو شيري خواهد گذاشت.

اضافه وزن بيش از حد گاو يعني نمره وضعيت بالاتر از 4 خطر بزرگي محسوب مي شود و ممکن است سبب ايجاد سندرم گاو چاق و مشکلاتي از قبيل سخت زايي،جفت ماندگي،عفونت هاي رحمي،تورم پستان،جابجايي شيردان،کتوز و تب شير گردد.معمولا مقاومت گاو به استرس هاي زايماني کافي نيست و اشتهاي آن کمتر از آن است که پاسخگوي نيازهاي اوايل شيرواري باشد.

از طرف ديگر،چنانچه نمره وضعيت کمتر از 3 باشد،گاو بدون داشتن ذخاير کافي انرژي،استارت توليد را مي زند.اين گاو ممکن است با مشکلات کمتري در زمان زايمان مواجه باشد اما عملکرد توليد مثلي و توليد شير آن پائين تر از حد انتظار ما خواهد بود.

همانطور که در شکل نشان داده شده،يک گاو متوسط معمولا در 4 تا 6 هفتگي بعد از شروع شيرواري،به پيک توليد مي رسد.اگر دريافتي خوراک(ماده خشک)توسط گاو کندتر از نيازهايش پيش برود،در 9 تا 11 هفتگي به پيک خواهد رسيد.اين وضعيت،گاو را براي چندين ماه پس از شروع شيرواري در بالانس منفي انرژي قرار خواهد داد؛به اين معني که دريافتي انرژي خوراک کمتر از بازده انرژي شير توليدي است.اين گاو از چربي بافتي خود براي جبران اين نقيصه استفاده خواهد کرد.

گاوي که شيرواري را در وضعيت لاغر شروع کند،ذخاير انرژي کمي دارد و پيک توليد پائين تري خواهد داشت.پيک توليد مستقيما با کل توليد شير در گاوهاي بالغ مرتبط است.براي هر يک کيلوگرم اضافي در توليد شير(در حالت پيک) تقريبا 200 کيلوگرم شير بيشتري در کل دوره شيرواري حاصل مي شود.

پائين بودن وضعيت بدن در زمان زايمان همچنين مي تواند سبب پائين آمدن چربي شير شود؛زيرا که در اوايل شيرواري نسبت بالايي از پيش سازهاي چربي شير،از ذخاير چربي بدن گاو منشا مي گيرند.

گاو بالغ متوسطي که با وضعيت بدن مطلوب(3.5 و حداکثر 4) زايمان مي کند،طي 80-60 روز اول با فرض سلامتي کامل،روزانه 1-0.5 کيلوگرم از بافت بدن خود را از دست مي دهد.

يک کيلوگرم از بافت بدن(بيشتر به حالت چربي) مي تواند 4.92 مگاکالري(NEL)را تامين نمايد.شير با چربي 3.5% نيز شامل حدود 0.69 مگاکالري انرژي(NEL)در کيلوگرم است.بنابراين يک کيلوگرم از بافت بدن مي تواند انرژي لازم براي توليد 7.1 کيلوگرم شير راتامين کند.از دست دادن 70 کيلوگرم چربي در گاو بالغ متوسط،معادل توليد 500 کيلوگرم شير بيشتر از دريافتي انرژي جيره خواهد بود.

طي دو ماه اول شيرواري،گاو بالغ متوسط بين 1.2-1 از نمره وضعيتش را از دست مي دهد،و تا هفته دهم نزديک به وضعيت 3 ثابت مي ماند و تا روز نودم وضعيت از دست داده را بازيابي مي کند.در اين زمان،بالا بردن دريافتي انرژي جيره مي تواند احتياجات در حال کاهش انرژي شير را پاسخ بگويد.اين امر با دوره بازديد از فعاليت هاي فحلي،جفت گيري و تلقيح،مقارن است.

تجربه و تحقيق نشان داده است که گاوهاي در حال اضافه وزن(در بالانس مثبت انرژي)در زمان سرويس،نرخ آبستني بالاتري نسبت به گاوهاي در حال کاهش وزن دارند.نمره وضعيت بين 2.5 و 3.5 براي بازده توليد مثلي مطلوب،کافي است.

مصرف پائين انرژي در اوايل شيرواري مي تواند روزانه منجر به 2-1.5 کيلوگرم سوزش چربي گردد.اين امر خطر تجمع چربي در کبد گاو را بالا مي برد و مي تواند سبب کتوز شود.همچنين حساسيت گاو به بيماري زياد شده و بازگشت به استروس به تاخير افتاده و باروري پائين مي آيد.

گاوهاي اوايل شيرواري حدود 10% کمتر از گاوهاي سطح مشابه توليد در اواسط شيرواري ماده خشک مصرف مي کنند.بنابراين تامين پروتئين کافي براي پاسخگويي به احتياجات پيک توليد به اين معني است که محتواي پروتئيني جيره در محدوده 20-18 درصد ماده خشک آن باشد.در حالت ايده آل 40% پروتئين بايد عبوري باشد تا از تجزيه شکمبه اي گذر کرده و آمينواسيدهاي دخيل در توليد شير را فراهم آورد.

درهر صورت بايد بين مقادير زياد مواد دانه اي(نشاسته)با قابليت هضم بالا و قابليت تخمير سريع براي تامين انرژي با علوفه فيبري به منظور نگهداري عملکرد شکمبه و سنتز چربي شير تعادل برقرار باشد.

جيره بايد به گونه اي باشد که 75-72 درصد کل مواد مغذي قابل هضم(TDN) و 1.67-1.61 مگاکالري در کيلوگرم انرژي خالص شيرواري(NEL)تامين نمايد.کل سطح فيبر جيره بايد بين 19 و 21 درصد فيبر شوينده اسيدي(ADF) و بين 25 و 28 درصد فيبر شوينده خنثي(NDF)باشد.حداقل 21% کل ماده خشک جيره بايد از NDF علوفه تامين شود.برخي از علوفه ها بايد بصورت خشک باشند تا بالاترين عملکرد شکمبه را داشته باشيم.

اواسط شيرواري:

وقتي 180 روز از شيرواري گذشت،ارزيابي وضعيت بدن بايد مؤيد اين نکته باشد که گاوها در حال بازسازي آن دسته از ذخاير چربي بدنشان هستند که در اوايل شيرواري از دست رفته بود.در اين مرحله از شيرواري،نمره هاي وضعيت بايد براي پرتوليد ترين گاوهاي گله 3 و براي گاوهاي متوسط شير بين 3.5-3 باشد.ممکن است نمره وضعيت گاوهاي کم توليد از 3.5 بالاتر رفته باشد که در اين حالت بايد تغذيه آنها با مديريت دقيقتري انجام شود تا از چاقي جلوگيري به عمل آيد.

اواخر شيرواري:

نمره وضعيت بدن در 270 روزگي بعد از شروع شيرواري بايستي 3.5 باشد.در طي اين مدت،گاوهاي کم توليد تمايل به افزايش بيش از حد نمره وضعيت دارند و ممکن است نمره 4 يا بيشتر را نشان بدهند.اين امر بخصوص زماني رخ خواهد داد که مقادير زيادي سيلوي ذرت در جيره استفاده شود؛و همچنين زماني که در خصوص مصرف کنسانتره محدوديتي به عمل نيامده باشد.

بيش از حد بودن وضعيت بدن در گله هاي داراي سيستم فري استال که با جيره کاملا مخلوط شده(TMR) تغذيه مي کنند و گاوها با توجه به ميزان توليدشان گروه بندي نشده اند نيز ديده مي شود.

در گله هايي که فاصله گوساله زايي بيش از حد معمول،دوره توليد کم و/يا دوره خشکي را طولاني مي کنند،بسياري از گاوها بيش از حد چاق مي شوند.در اين وضعيت،مديريت پرورشي نيازمند بهبود است.

*** متن کامل را می توانید بعد از پرداخت آنلاین ، آنی دانلود نمائید، چون فقط تکه هایی از متن به صورت نمونه در این صفحه درج شده است ***