↓↓لینک دانلود و خرید پایین توضیحات ↓↓

فرمت فایل: word

(قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحات:27

قسمتی از متن فایل دانلودی:

شروط ثبات در معاملات نفتي بين‌المللي(قسمت اول)

۱. مقدمه

۲. تعريف شروط ثبات

الف. مخاطرات؛

ب. انواع شروط ثبات.

۳. اعمال و تفسير شروط ثبات

۴. داوريهاي بينالمللي تفسيركننده شروط ثبات

الف. پروندههاي قديمي

۱. پرونده شركت با مسئوليت محدود لِنا گُلدفيلدز و اتحاد جماهير شوروي؛

۲. پرونده شركت نفت بينالمللي سافير (با مسئوليت محدود) و شركت ملي نفت ايران؛

۳. پرونده شركت نفت عربستان سعودي و شركت نفت عربي ـ امريكايي ( آرامكو).

ب. پروندههاي مربوط به مليكردن توسط دولت ليبي

۱. پرونده شركت با مسئوليت محدود ليبيايي اكتشاف بي.پي. و دولت جمهوري عربي ليبي؛

۲. پرونده شركت نفت ماوراي بحار تگزاكو/ شركت نفت آسيايي كاليفرنيا و دولت جمهوري عربي ليبي؛

۳. پرونده شركت نفت ليبيايي ـ امريكايي و دولت جمهوري عربي ليبي.

ج. ديگر پروندههاي دربردارنده شروط ثبات

۱. پرونده اگيپ (AGIP) و جمهوري مردمي كنگو؛

۲. پرونده دولت كويت و شركت نفت امريكايي اينديپندنت (Aminoil).

نتيجهگيري

۱. مقدمه

در قرن حاضر، نفت[۱] به يكي از مهمترين كالاهاي دنياي مدرن، تبديل شده است. «كالايي كه براي راهبرد ملي حياتي بوده و تعيينكننده سياست بينالمللي بهشمار ميآيد».[۲] همزمان با ظهور صنعت مدرن نفت در كشورهاي در حال توسعه، كه در آنها مالكيت صنايع تقريباً و عموماً به دولت تعلق دارد،[۳] شركتهاي نفتي بينالمللي با سرمايه و تخصص لازم، كنترل اكتشاف و بهرهبرداري منابع نفتي را بهدست گرفتهاند.[۴] اگرچه تقريباً همه كشورهاي توليدكننده نفت، داراي شركتهاي نفتي با مالكيت دولت ميباشند، اما اين وضعيت (كنترل بيگانگان) اساساً تغيير نكرده است.[۵] اين وضعيت مستلزم آن است كه شركت نفت بينالمللي و دولت به برخي توافقات در خصوص گسترش منابع نفتي دست يابند.[۶]

اكتشاف و بهرهبرداري منابع نفتي، شركت نفت بينالمللي را در وضعيت تجاري كاملاً پيچيدهاي در مقابل كشور خارجي قرار ميدهد. اين ترتيب، دولت مالك منابع را با شركتهايي كه فناوري، سرمايه و تجهيزات لازم را براي گسترش و توسعه در اختيار دارند، در بخشي كه نوسان سرمايه، مخاطرات (ريسك) و سود بسيار محتمل است، بههم پيوند ميدهد.[۷] پرسشهايي همچون نحوه «مشاركت» و شيوه اختصاص سود در روند ترتيبات فيمابين كشور خارجي و شركت نفت بينالمللي، اساسي بهشمار ميآيند؛[۸] چرا كه توافقات نفتي، از آنجا كه نيازمند هزينه مقدار زيادي سرمايه و سرمايهگذاري بلندمدت در پروژههايي شامل اكتشاف، ارزيابي و توسعه ميباشند[۹] كه بايد از سود حاصله تامين شود، باعث گرديده كه اين سرمايهگذاريها، شركت نفت بينالمللي را براي مدتي طولاني، در معرض مخاطرات جدي قرار دهد.[۱۰] در عين حال، به دليل آنكه قيمت نفت غيرقابلپيشبيني ميباشد، كشور طرف قرارداد ممكن است بعد از انعقاد، آن را به دليل سود سرشار نامطلوب بداند، بهخصوص اگر عمليات و فعاليت شركت نفت بينالمللي ثابت كند كه بسيار سودآور است.[۱۱]

مجموعه اين عوامل، دولت خارجي را ترغيب ميكند تا درصدد تعديل توافقهاي بلندمدت در جهت پاسخ به فشار سياسي و اوضاع و احوال تغييريافته، برآيد.[۱۲] از سوي ديگر، شركت نفت بينالمللي نيز تلاش ميكند تا از مذاكره مجدد درباره توافق، اثر تغييرات متعاقب بر حقوق كشور، يا حتي مليكردن تمامي سرمايه شركت، اجتناب كند.[۱۳] در طول زمان، شركتها تلاش كردهاند تا مخاطرات موجود در معاملات نفتي را از طريق توزيع ريسك، بيمه مخاطرات، مقابله با مخاطرات، سازماندهي و مديريت مخاطرات يا ايجاد نظام قراردادي براي مديريت مخاطرات، مورد بحث و بررسي قرار دهند.[۱۴] هنگامي كه شركت درصدد «توزيع مخاطرات» است، معمولاً تلاش ميكند كه اتحاديههاي سرمايهگذاري مشترك تشكيل دهد تا از اين طريق بتواند وسيله دفاعي هماهنگ و موثري در مقابل دخالت كشور ميزبان ايجاد نمايد.[۱۵] همچنين، شركت ممكن است تلاش كند «تا از طريق خريد بيمهنامه، خود را در مقابل مخاطرات بيمه نمايد» و با اين شيوه از خود در برابر تغيير و تحولات قراردادي در نظام مالياي كه بر آن توافق شده، شامل تضمينات ارزي خارجي، حمايت نمايد.[۱۶] «راهبرد دفاع در مقابل مخاطرات» مستلزم آن است كه شركت خارجي تلاش كند تا نفوذ اقتصادي، مالي و سياسي خود را بهكار گيرد تا دولتها را از الغاي توافقات مربوط به سرمايهگذاري دلسرد كند.[۱۷] همچنين شركتها بايد تلاش كنند تا از طريق اعمالي كه شامل مشاركت با دولت ميزبان، توقع كم در پروژه و انعطاف در سرمايهگذاري ميباشد، «خطر را مديريت نمايند» تا از اين طريق بتوانند خود را با انتظارات و فشارهاي ناشي از تغيير وفق دهند.[۱۸] نهايتاً، شركت نفتي ممكن است تلاش كند تا بهوسيله قرارداد و از طريق شروطي كه داوري بينالمللي، انتخاب قانون، حساب خارجي و نيز شروط ثبات را دربرميگيرد، مخاطرات را كاهش دهد.[۱۹]

صرفنظر از مقوله وسيع مديريت مخاطرات،[۲۰] اين مقاله بر استفاده از شروط ثبات براي حمايت از شركت نفت بينالمللي تاكيد دارد. بخش دوم به تبيين انواع شروط ثبات ميپردازد. بهعلاوه، آن دسته از شروط ثبات مخاطراتي بررسي ميشود كه به مسائل مالي و غيرمالي ارتباط مييابند. بخش سوم مقاله، مبنايي كه براي اجرا و تفسير شروط ثبات بهموجب حقوق داخلي و اصول حقوق بينالملل بهكار رفته را مورد بررسي قرار ميدهد و بخش چهارم به تحليل چگونگي اعمال اين معيار نسبت به شروط ثبات در هشت داوري انجام شده، ميپردازد. بخش پنجم، مشتمل بر ارائه شماي كلي از نحوه بهكارگيري شروط ثبات در داوريهاي مورد بحث ميباشد.

۲. تعريف شروط ثبات

شركت بينالمللي ميتواند با استفاده از مفاد قرارداد درصدد كاهش مخاطرات برآيد.[۲۱] البته كنترل بسياري از مخاطرات از طريق قرارداد مشكل يا غيرممكن بهنظر ميرسد؛ از قبيل مخاطرات تجاري (نوسان قيمت)، مالي (نوسان نرخ سود)، زمينشناسي (فقدان ذخيره نفتي)، فني (ناتواني از راهاندازي تاسيسات بهنحو برنامهريزي شده)، مديريتي (مسائل شغلي) و بلاياي طبيعي.[۲۲] شروط ثبات تنها به نوع خاصي از مخاطرات كه ممكن است قرارداد را تحت تاثير قرار دهد، يعني مخاطرات سياسي ارتباط مييابد.[۲۳] در اين بخش ابتدا، مخاطرات شرح داده خواهد شد و سپس انواع شروط ثبات موجود بررسي ميشود.

الف. مخاطرات

پرسش اصلي در خصوص امنيت معامله نفتي، ماهيت و ميزان خطري است كه بر سر راه سرمايهگذاري قرار دارد.[۲۴] منابع با عمر طولاني و طرحهاي انرژي از قبيل اكتشاف و استخراج نفت و گاز، در مقايسه با طرحهاي كوتاهمدت به ثبات و پايداري بيشتري نياز دارند.[۲۵] ضرورتهاي مالي اين سرمايهگذاران عبارتند از: بازگشت سريع سرمايه از طريق استهلاك، لحاظ نرخ حق امتياز متناسب با هزينههاي استخراج و پيشبيني يك نظام منعطف براي خروج درآمد و پول و كسر ماليات تنها پس از بازيافت سرمايه.[۲۶]

*** متن کامل را می توانید بعد از پرداخت آنلاین ، آنی دانلود نمائید، چون فقط تکه هایی از متن به صورت نمونه در این صفحه درج شده است ***